Seorang kawan. Kawan lama. Kawan sekolah.
Setengah jam tadi. Setengah jam sebelum aku tulis ini. Aku dan kawan berbual di laman muka buku.
Kawan kata "tulislah tentang aku". "sebuah puisi dalam blog kau untuk aku".
Aku tanya "kenapa perlu?".
"perlulah, untuk kenangan aku".
Aku jawab "Tak perlu tulis pun ada yang kau boleh jadikan kenangan".
Dia kata pula "betul...Kenangan zaman nakal kita dulu". Sambungnya lagi "tapi, ini tak sama, mesti seronok bila ada orang menulis sesuatu perihal kita kan?".
"kau mahu puisi?" tanyaku. Dia jawab "ya!"
"kau akan seronok kalau aku tulis tentang kau?" tanyaku lagi. Dia kata "ya!"
"Tak pernah pula kekasih hati aku cakap dia seronok kalau aku tulis tentang dia".
Kawanku kata "dia tau ke kau tulis pasal dia?". Aku jawab "tahu kot!".
Dia soalku lagi "abistu macaman kau tahu dia tak seronok?". Aku jawab "dia tak pernah komen apa2".
Kawanku kata "tak pernah komen tak bermakna tak seronok". Aku tanya "seronok sangat ke kalau orang tulis tentang kita? Atau cipta puisi untuk kita?"
Dia jawab "seronoklah!!! Rasa macam dihargai!!!".
Aku kata "aku nak rasa seronok gak lah, nak rasa dihargai. Boleh kau tulis untuk aku? Puisi tentang aku?"
Kawanku DIAM... Bulatan pada pangkal namanya di laman muka buku sudah terpadam warna hijaunya. Log off
Eheheheheheeheheheheheheee... Tahulah tuh aku ngenakan dia... Janganlah merajuk, inikan aku tulis tentang kau jugak...
p.s. Untuk SAYANG saya ------------------> kalau aku tulis tentang kau, apa yang kau rasa ye??
<=::budaqnakal::=>
Friday, December 02, 2011
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment